Sunday, 15 January 2017

শিলৰ আত্মকথা


মই এটি শিল হৈছিলো ।
স্মৃতিবোৰ শেলুৱৈ হৈছিল 
আৰু মোক চেপিছিল; উশাহবোৰ শুহি নোলোৱা পৰ্যন্ত ।

সময়বোৰ নৈ হৈ বৈ আহিছিল ।

দিগন্তগামী হেঙুলীয়াই
বাৰে বাৰে বেঙা মেলি চায় –
সমীৰৰ স’তে ঢৌ তুলি
শেলুৱৈৰ কৱলৰ পৰা মোক আজুৰিবলৈ
তোমাৰ যে কি আপ্ৰাণ চেষ্টা !

ছেঃ, তোমাৰ দুখবোৰ অৱগাহন কৰিব পৰা হ’লে...

No comments:

Post a Comment