Friday, 25 November 2016

স্পন্দিতাৰ ডায়েৰীৰ অন্তিমটো পৃষ্ঠা


   বহুত অভিনয় কৰিলো জীৱন নামৰ নাটকখনিত । আজি মই বৰ ক্লান্ত অ’...
   
    জীৱনটোত মই নিজৰ ইচ্ছাৰে জীয়াই থাকিব বিচাৰো । তাৰ বাবেই হয়তো মই হেৰুৱাইছো পৰিয়ালৰ আস্থা । তেওঁলোকৰ বাবে মই ত্যাজ্য । ক্ৰমাৎ বাঢ়ি গৈ আছে সম্পৰ্কৰ দূৰত্ববোৰ । শুকাই শুকাই লেহুকা হৈ গৈ আছে বন্ধু-বান্ধৱীৰ লগত থকা এনাজৰীডাল । সকলোৰে পৰা আঁতৰি আহি আজি মই মোৰ পৃথিৱীতে স্বনিৰ্বাসিত । ভগৱানক মই বিশ্বাস নকৰো, কৰিব নোখোজো । সংগীবিহীনভাৱে অতিবাহিত হৈ আছে তথাকথিত জীৱন । মানসিক অন্তৰ্দ্বন্দ্বত ভুগিছো মই । প্ৰতিনিশাই নিসংগতা আৰু একাকীত্বৰ চিকাৰ হৈ পৰো । 
   
   তথাপিও অশেষ চেষ্টা কৰিও অনুৰাগক মোৰ মনৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াব পৰা নাই । তাৰ মাজত,তাৰ সপোনবোৰৰ মাজত মোৰ জীৱনটোক নতুনকৈ বিচৰাৰ হাবিয়াস জাগি উঠে । সপোনত যেতিয়া সি আহে,মোৰ বুকুৰ মাজৰ লুকাই থকা কোনোবা যুগৰ আশাবোৰে যেন এঙামুৰি দি উঠে হঠাতে । তাক চিঞৰি ক’ব মন যায় –“ অনুৰাগ, ময়ো তোমাক বহুত ভাল পাওঁ ” । নোৱাৰো ক’ব । বিবেকে বাধা দিয়ে । কেনেকৈ কওঁ তাক মোৰ জীৱনৰ চৰম সত্য ? আৱেগ আৰু বিবেকৰ অঘোষিত যুদ্ধত থকা-সৰকা হৈ পৰো । নিজকে বুজোৱাৰ অপচেষ্টা কৰো । তাৰ উজ্জ্বল চকুহালিত চকু থৈ কথা কোৱাৰ সাহস নাই মোৰ । নিজকে স্বাৰ্থপৰ যেন অনুভৱ হয় । তাৰ সঁচা ভালপোৱাৰ বিনিময়ত তাক কি দিলো ? এবুকু যন্ত্ৰণা,এমুঠি গভীৰ হুমুনিয়াহ আৰু কিছু গধুৰ কষ্টকৰ  উশাহ । আবেলি নৈৰ পাৰত সময়ে সোঁতৰ দৰে গতি কৰে । অথচ মই নিৰুপায় ।
   
   মই কেঞ্চাৰত আক্ৰান্ত,অন্তিম পৰ্যায় । ভাগি পৰিছো মই সম্পূৰ্ণৰূপে । জীয়াই থকাৰ হেঁপাহবোৰ ক্ৰমান্বয়ে আঁতৰি যায় । এক বিশাল শূণ্যতাই অৱশিষ্ট দিনকেইটা কুটি কুটি খায় । আজিও মই সপোন দেখো – বৃদ্ধ ছাণ্টিয়াগোৰ সপোন,শুই থকা সিংহৰ সপোন । পাৰ্থক্য মাথো এটাই – সিহঁতে শুইছে নতুন উদ্যমেৰে পিছদিনা আকৌ নিজ কামত ব্যস্ত হোৱাৰ দোহাই দি । আৰু মই...? নৈৰ পাৰত চিতা এখনে যে মোৰ শৰীৰটোক সাৱতি ল’বলৈ ব্যাকুল হৈ পৰিছে ।
   
   উজাগৰে পাৰ হৈ গৈ থাকে নিশাবোৰ, কোটৰত সোমাই গৈ থাকে চকুহালি । মই যেন হতাশাত ভুগিছো । অপ্ৰাপ্তিৰ হতাশা,বিফলতাৰ হতাশা । এখন এখনকৈ জ্বলাই দিও মোৰ পুৰণি ডায়েৰীবোৰ,যাৰ পাতে পাতে লিখা আছে জীৱনৰ অপ্ৰকাশিত গোপন অধ্যায়বোৰ ;যিবোৰ প্ৰকাশ হোৱাটো মই নিবিচাৰো । এতিয়া আৰু মই ডায়েৰী লিখাৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ নকৰো । মোৰ শীৰ্ণ আঙুলিত ভেঁজা দি আজি জীৱনেই যে মোৰ ডায়েৰী লিখিছে ...

No comments:

Post a Comment